اصول بازی ها ویژه مربیان

  • 2,000تومان
تعداد

بازی در هفت سال اول زندگی فرد اولویت و اهمیت بسیار دارد، همان طور که امام صادق علیه السلام فرموده اند:
دع ابنک یلعب سبع سنین و یودب سبع سنین و الزمه سبع سنین فإن أفلح و إلّا فلا خیر فیه. فرزند خود را تا هفت سالگی آزاد گذار تا به بازی بپردازد و باید در هفت سال پس از آن ادب آموزد و در هفت سال سوم او را با خود همراه کن (تا از مشورت با او برخوردار گردی و در کارها از وی کمک بگیری). وسائل الشيعة، ج‌21، ص473؛ سفینة البحار، ج 2، ص 684
الغُلامُ یَلعَبُ سبعَ سنینَ، و یتعلمُ الکتابُ سبع سنین، و یتعلَّمُ الحلالَ و الحرامَ سبعَ سنین. فرزند هفت سال بازی کند، هفت سال آموزش قرآن ببیند و هفت سال حلال و حرام را فرا گیرد. وسائل الشيعة، ج‌21، ص475
به همین جهت بازی به عنوان مهم ترین قالب در این سنین، باید مورد توجه ویژه باشد. اهمیت بازی نیز دلایل مختلفی دارد از جمله این که با توجه به فرایند لذت بخشی که دارد، در کودک ایجاد رضایت و انگیزه می کند. زیربنای یادگیری‌های آینده کودک در همه حیطه‌ها است، او از این راه می‌تواند مهارت‌های قبلی را تمرین کند و مهارت‌های جدید بیاموزد چرا که بازی بیش از هدف، به فعالیت توجه دارد و بازی درک کودک از اشخاص و اشیاء پیرامونش را بنا می‌نهد و این درک، مبنای ارتباطش قرار می گیرد. همچنین بازی بستر خوبی است تا خود واقعی کودک نمایان شود و عصبانیت، خشم، ناراحتی یا خوشحالی اش را آشکار سازد. علاوه بر این که به مرور زمان توانایی ابراز آن ها را نیز پیدا می کند.

جهت دریافت این جزوه کلیک نمایید.

نوشتن نظر

نوشتن نظر

توجه: HTML ترجمه نمی شود!
    بد           خوب